بلیچینگ دندان

بلیچینگ دندان به معنی سفید کردن دندانها با هدف زیبایی میباشد.

بلیچینگ با جرمگیری دندان ها متفاوت است چرا که جرم گیری به معنی زدودن رسوباتی است که به صورت مکانیکی به سطح دندان میچسبند ولی در روش بلیچینگ، ذرات و رنگدانه های متصل شده به سطح دندان، متاثر از مصرف چای، قهوه، سیگار وغیره ، با اکسید شدن و روش های شیمیایی از بین رفته و از سطح دندان ها حذف می‌شود.عواملی مانند: مصرف دخانیات، نوشیدنیها و غذاهای رنگ دار، افزایش سن و عدم رعایت بهداشت دهان و دندان میتوانند به عنوان دلایل اتصال این رنگدانه های بر روی دندان نظر گرفته ‌می‌شود.

 

ساختار دندان از دو قسمت عاج و مینا تشکیل شده است.در بلیچینگ مواد شیمیایی مورد استفاده، ذرات و رنگدانه های متصل شده در لایه های عمیق تر مینا و حتی آلودگی های کوچک و رنگدانه های عاج را از بین برده و شفافیت و سفیدی دندان را بیشتر از قبل به چشم می آورد.

دو روش کلی برای انجام بلیچینگ وجود دارد که یکی روش “بلیچینگ خانگی” و دیگری روش “بلیچینگ در مطب” نام دارند. روش بلیچینگ در خانه نسبتا آسان تر و قابل اطمینان تر و به ترتیب با تهیه قالب از دندان ها توسط پزشک در مطب، تهیه مواد و محلول های بلیچینگ و استفاده متوالی طبق راهنمای ارائه شده توسط کارخانه تهیه کننده مواد و محلولها صورت میگیرد. روش بلیچینگ ماده و یا افزودنی خاصی بر روی دندان ها بر جای نخواهند گذاشت و ساختار خود دندان را به تنهایی باقی میگذارد و آسیبی در دستگاه گوارش یا بر بافت دهان ایجاد نخواهند کرد.بلیچینگ خانگی تنها با استفاده از ترکیبات شیمیایی انجام می شود که اثرات طولانی مدت داشته و حتی نسبت به بلیچینگ در مطب نفوذ بیشتر و اثرات جانبی بسیار کمتری دارد. بلیچینگ خانگی مواد رنگدانه دار متصل به مینای دندان را از بین میبرد.بلیچینگ در مطب بین پانزده تا سی دقیقه طول می کشد و با تاباندن نور با طول موج مشخصی روی مواد سفید کننده دندان انجام می گیرد البته نوعی از بلیچینگ در مطب هم وجود دارد که فقط با قرارگیری مواد سفید کننده روی دندان ها انجام می شود.

تفاوت بلیچینگ خانگی و در مطب این است که محلول مخصوص بلیچینگ در خانه دارای غلظت پایین تری از مواد پاک کننده میباشد که خطر آسیب عمقی به دندان را تا حد بسیار زیادی برطرف می‌کند. محلول بلیچینگ خانگی حاوی غلظت های پایینی از پراکسید هیدروژن (حدود ۱۰ درصد) و پراکسید کاربامید (حدود ۱۰ تا ۲۲ درصد) می‌باشد که از اکسید کننده های قوی به شمار رفته و با اکسید کردن پیوند های بین پیگمنت های شیمیایی یا زیستی (رنگدانه ها) و دندان و پیوند های داخلی پیگمنت ها ساختار آنها را سست کرده و باعث جدا شدن آن از لایه ها و حفرات داخلی لایه تاج دندان میشوند.

آماده سازی دندان ها پیش از بلیچینگ میتواند بازدهی نتایج مربوط به این درمان را افزایش دهد، چرا که فرایند بلیچینگ باید بر روی لایه های اصلی دندان انجام گیرد. پس جرم گیری، براش کردن سطح دندان ها و ترمیم دندان های پوسیده میتوانند باعث اثر بخشی مستقیم و بیشتر مواد مورد استفاده در بلیچینگ بر روی سطح دندان شود. باید توجه داشت که پر کردگی های دندان، روکش ها و مواردی مانند لمینت یا سرامیک دندانی در اثر بلیچینگ تغییر رنگ خاصی نخواهند داشت و تنها رنگدانه هایی که به سطح رویی آنها چسبیده اند میتوانند از بین بروند که با براش کردن هم ناخود آگاه از بین میروند و این نکته می تواند باعث ایجاد دو رنگی ناخواسته بعد از فرآیند بلیچینگ شود.

 

بلیچینگ خوشبختانه اثر جانبی ماندگاری ندارد.به عنوان تنها اثر جانبی بلیچینگ باید به حساسیت دندانی اشاره کرد که به هیچ وجه نگران کننده نبوده و حد اکثر تا دوهفته برطرف می‌شود و دلیل آن درگیر شدن مینای دندان در این فرایند است. البته همراهی و عمل کردن به برنامه پزشک میتواند عوارض را به صفر نزدیک کند.

دوام درمان انجام شده از ۶ ماه تا ۳ سال تخمین زده می‌شود و فرایند درمان میتواند با تشخیص پزشک تمدید شود ولی دیگر نیازی به قالب گیری از دندان نخواهد بود، همچنین مدت درمان برای افراد مختلف به دلیل تفاوت در جنس دندان و مینای پوشاننده سطح دندان متفاوت است .البته روش بلیچینگ برای همه ی افراد میتواند درجاتی از سفید شدگی و زدودن آلودگی ها را به همراه داشته باشد.

پزشکان متخصص با معرفی فرمول های استاندارد و مواد مرغوب همواره سعی در محافظت از سلامت مخاطبان خود و ارائه خدمات با کیفیت دارند. استفاده از مواد و روش های نامناسب در تمام درمان های پزشکی و زیبایی میتواند باعث ایجاد مشکلات ناخواسته شود که باید از آنها پیشگیری نمود.

آیا هنوز در مورد بلیچینگ دندان ها سوالی دارید؟با یکی از دندانپزشکان هاسپیتل در این مورد مشاوره کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *